Frenetiek

Er bestaat een parasitair levend platwormpje, deze worm leeft in de cloaca (uitgang voor urine, feces en eieren van vogels).
De eieren van deze worm verlaten de vogel met de uitwerpselen. Als de eieren in oeverland van een zoet water terechtkomen, dan ontwikkelen zich vrijzwemmende miracidia-larven. Deze larven infecteren de in dit biotoop levende Barnsteenslak.
Door ongeslachtelijke voortplanting die in de slak plaatsvindt, ontstaan honderden cercariën die zich in een langwerpig orgaan bevinden, de sporocyste. Er kunnen zich verschillende van deze sporocysten in de slak bevinden. De sporocysten pulseren en vullen de tentakels van de slak zodanig dat deze ze niet meer kan intrekken (en dat is een wel heel merkwaardig gezicht). De sporocysten zijn opvallend gekleurd en door deze kleur en de pulserende beweging trekken zij vogels aan die vervolgens de tentakels opeten. De vogel wordt dan besmet met de cercarien die zich in de vogel tot volwassen wormen ontwikkelen. Deze volwassen wormen planten zich seksueel voort met eieren die de vogel met de uitwerpselen verlaten waarop de cyclus opnieuw begint.
(U begrijpt deze tekst is keurig gejat van wiki.)
Leucochloridium beïnvloedt tevens het gedrag van de slak die zich niet langer verschuilt maar juist op opvallende plekken gaat zitten zodat de kans groter wordt door een vogel gegeten te worden. Wanneer de slak niet tijdig gegeten wordt dan barsten de tentakels open waarbij cercariën vrijkomen die op zoek gaan naar een nieuwe gastheer.

Natuurlijk was het als zo vaak zwaar bewolkt en regende het tussendoor maar desondanks en met gevaar voor eigen leven (roofvogels dames en heren, vergeet U niet de enorme roofvogels die wij hier in het noorden rijk zijn, ik heb de Vale gieren van me af moeten slaan) en helaas met gebruik van de flits speciaal voor U.