Vroeger, lang, lang, lang geleden, toen ik nog jong en de wereld onschuldig was, hoorde ik tegen het slapen gaan de elektrische koffiemolen van de buurvrouw.
Daar moest ik aan denken toen ze aan kwam vliegen, een elektrische koffiemolen, gefilterd door de muren, maar dan één met een heel slecht humeur.
Tot nu toe was ik slechts het mannetje tegengekomen en in vergelijking zijn de dames Distelbok rustig rubenesque te noemen.
Vreemd genoeg was dat niet wat hem deed vluchten, nog nooit zag ik insecten zo in paniek geraken van vreemde voelsprieten.
Geen idee dan ook waar kleine Distelbokjes vandaan komen.
De opname van zijn dappere vlucht is weinig geslaagd te noemen, maar U ziet het, pure doodsangst in die oogjes.. mannen..