Bent U klaar voor wat nieuw gruwel?

Nu dan, er bestaat een sluipwespje, Dinocampus Coccinellae, die parasiteert op Lieveheersbeestjes, met name het Zevenstippelig lieveheersbeestje hoewel soms ook andere soorten, de Twee- en Tienstippelig lieveheersbeestjes echter niet en zelden bij het veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje (dit alles zodat U specifiek kunt zijn wanneer U Uw wensen voor reïncarnatie moet indienen).
Eén sluipwesp kan tijdens haar leven minimaal honderd eitjes leggen, wanneer ze in de lente ontpopt kan ze tegen het eind van het jaar 10.000 Lieveheersbeestjes geïnfecteerd hebben.

Mannelijke sluipwespjes van deze soort zijn zeldzaam, het vrouwtje heeft ook geen mannetje nodig, ze kunnen zich ongeslachtelijk voortplanten (partogenese).
Ze legt één eitje in het Lieveheersbeestje en deze ontwikkelt zich binnen 5 tot 7 dagen tot larve.
In dit eerste larvenstadium bezit de larve grote kaken die het mogelijk maken eitjes of larven die al aanwezig zijn te verwijderen (soort van Koekoek in eigen nest…).
De cellen van het Lieveheersbeestje veranderen zodat het de larve kan voeden via deze trofische (voedende) cellen.
Het Lieveheersbeestje wordt dus niet van binnen leeggegeten, hoewel dit in het laatste stadium nog wel eens wil gebeuren (ik vermoed persoonlijk dat we dan met een minder slim sluipwespje te maken hebben).

De larve doorloopt vier stadia binnen 18 tot 27 dagen daarna bijt het de zenuwen van de pootjes van het Lieveheersbeestje door en verlaat het lichaam.
Vervolgens maakt het een cocon tussen de pootjes van het Lieveheersbeestje, dat gewoon blijft leven maar niet meer weg kan.
In dat cocon ontwikkelt zich de larve tot volwassen wesp en wordt tijdens dit proces beschermd door het Lieveheersbeestje dat vijanden afschrikt door zijn kleur en het zogenaamde reflexbloeden (gele stof die het Lieveheersbeestje afscheidt en wat sterk ruikt en licht giftig is).
Na zes tot negen dagen is daar een geheel nieuw sluipwespje die binnen een uur de cyclus opnieuw kan opstarten.