Op 8 september zal in het Atelier Pand49 de expositie ‘Van dichtbij bekeken’ van start gaan. U bent van harte welkom om deze opening bij te wonen vanaf 16.00, onder het genot van een hapje en een drankje.

De werken zijn gemaakt door Cathy Bosscher en Ellie Schrotenboer, beide woonachtig in Groningen.

Cathy Bosscher werkt onder de naam Frenetiek, wat zoveel betekent als: bezeten, dol, krankzinnig, laaiend, verwoed en waanzinnig. Dit geeft een goede samenvatting van haar werk en de manier waarop ze hiermee bezig is. Haar passie is de Macrofotografie en dit geeft haar de mogelijkheid om u meer te laten zien dan u met het blote oog ziet. Alle foto’s van de expositie zijn genomen in het Natuurgebied Kardinge, worden onbewerkt getoond en zijn gemaakt met respect voor de natuur en een minimum aan verstoring.

Paarden zijn de muze van Ellie Schrotenboer. Ze probeert in haar schilderijen de emotie, het karakter, de sierlijkheid en de kracht van het paard te vangen. Dit komt tot uitdrukking in hun houding, hun expressie of in hun hele paard zijn. Soms in een detail, soms in volle omvang. Het bezig zijn met paarden geeft haar steeds weer inspiratie en de drive nieuwe emoties op het doek te vangen.

De expositie is te bewonderen van zondag 8 september tot en met donderdag 10 oktober in Atelier Pand49.

(Posterontwerp: Jenna Bouma)

Het vrouwtje van deze soort draagt de eizak tussen haar kaken met zich mee tot het moment dat de jongen bijna uitkomen. Vlak voor de jongen uitkomen spint het vrouwtje een nest in het gras waarin zij de cocon hangt, zij bewaakt het cocon tot de jongen uitkomen. De jongen blijven tot de eerste vervelling in het nest.

Vandaag was er een creatieve dag in de Boerderijum te Beijum. Niet alleen konden de bezoekers naar de dierenweide, het NDE of wat drinken op het terras, maar kinderen konden onder begeleiding van kunstenaars, aangesloten bij Pand49, de gehele dag een creatieve workshop volgen, stoepkrijten of zich door één van de aanwezige kunstenaars laten schminken. In de middag werd een nieuw bord onthuld ontworpen door Marijke Langius.

In het kader van het verbeteren van de leefbaarheid in de wijk is de speelplek aan de Barmaheerd en Doornbosheerd in Beijum grondig aangepakt en vernieuwd. De kinderen van de Barmaheerd hebben zelf het initiatief genomen door maar liefst honderd handtekeningen te verzamelen voor het realiseren van een voetbalkooi. Aangezien de buurt wel een extra impuls kon gebruiken in het kader van het versterken van de woonomgeving en de sociale samenhang, was het wijkteam van het Nieuw Lokaal Akkoord meteen enthousiast. De bewoners en de jongeren zelf zijn betrokken bij de inrichting van de plek. (Bron)

Zo’n soort waarbij je dan toch direct denkt: Agossie als die zichzelf maar niet serieus neemt..

De gemeente heeft met betrekking tot het onderhoud van natuurgebieden wel eens een klein meningsverschilletje met ondergetekende.
Niets waar ze niet parmantig overheen stappen overigens, al was het maar uit onwetendheid.
Ik zal niet beginnen over verstoring van ijsvogels of over het vroegtijdig uit de winterslaap halen van salamanders door ze na het baggeren op het fietspad roadkill te laten zijn.
Beheer komt vermoedelijk altijd wel voor iets ongelegen en we moeten nu eenmaal beheren want de natuur regelt zich natuurlijk niet vanzelf.
Terwijl ik zonder enige gêne en met een gulzige Goudoogdaas rond het hoofd mijn Goddelijk lichaam in het gras positioneer hoor ik op de achtergrond reeds de reden waarom aan de overkant het gras niet per definitie groener is.
Ik kijk om en de man lijkt even te twijfelen, mogelijk neemt hij slechts een moment om de afwijking in zijn te behandelen strook een plaatsje te geven waarna hij resoluut besluit om er helemaal voor te gaan en laat zijn maaiarm zakken.
Gereduceerd tot een detail die niet onoverkoombaar lijkt maak ik snel een redelijk mislukte foto (how low can you go) en trek vervolgens een willekeurige spriet en laat mijn ‘grote ontdekking’ hierop overlopen alvorens mijn, ondertussen al minder Goddelijk, lichaam omhoog te werken.
Terwijl de man toch nog netjes wacht op het moment dat ik mijn fiets voor hem aan de kant doe merk ik dat zo’n spriet al heel snel langer gekozen had kunnen worden want met een fiets in de éne en de spriet in de andere hand blijkt zo’n dame toch redelijk snel te kunnen lopen.
Maar goed, we hebben dus nog steeds een Wespenspin in de Kardinge, in ieder geval één al is het met een heel slecht humeur omdat ze van alternatieven nog nooit gehoord heeft.
Ook de Goudoogdaas liet zich overigens niet slachtofferen, daar ben ik persoonlijk dan weer minder enthousiast over want ook Goudoogdazen hebben wel eens een klein meningsverschilletje met ondergetekende. Iets met bloed en niet-overdraagbare eigendomsrechten.

Dat je dan toch vermoedt dat ergens een Vuvuzela verborgen wordt gehouden..

Wespbijen ook wel Koekoeksbijen genoemd, leggen hun eitjes in nesten van andere soorten, veelal zandbijen. De larve doodt bij uitkomst de larve of het ei van de gastheer en doet zich tegoed aan de voedselvoorraad. Het zijn over het algemeen maar heel kleine opdonders en sommige soorten klemmen zich voor het slapen gaan vast met hun kaken aan grasspriet of blad. De mening van een gemiddelde zandbij zal anders zijn maar persoonlijk vind ik dat toch maar een boel zoet.